χαμογελάω – lächeln

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ – Präsens

Οριστική – Indikativ	Υποτακτική – Konjunktiv	Προστακτική – Imperativ	Μετοχή – Partizip
χαμογελάω χαμογελάς χαμογελάει χαμογελάμε χαμογελάτε χαμογελάνε	να χαμογελάω να χαμογελάς να χαμογελάει να χαμογελάμε να χαμογελάτε να χαμογελάνε	χαμογέλα χαμογελάτε	χαμογελώντας

ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ – Imperfekt

Οριστική – Indikativ (continuum)	Υποτακτική – Konjunktiv
χαμογελούσα χαμογελούσες χαμογελούσε χαμογελούσαμε χαμογελούσατε χαμογελούσαν	να χαμογελούσα να χαμογελούσες να χαμογελούσε να χαμογελούσαμε να χαμογελούσατε να χαμογελούσαν

ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ – Futur

Εξακολουθητικός – Continuum	Στιγμιαίος – Einmalig
θα χαμογελάω θα χαμογελάς θα χαμογελάει θα χαμογελάμε θα χαμογελάτε θα χαμογελάνε	θα χαμογελάσω θα χαμογελάσεις θα χαμογελάσει θα χαμογελάσουμε θα χαμογελάσετε θα χαμογελάσουν

ΑΟΡΙΣΤΟΣ – Aorist

Οριστική – Indikativ (einmalig)	Υποτακτική – Konjunktiv	Προστακτική – Imperativ	Απαρέμφατο – infin. Form
χαμογέλασα χαμογέλασες χαμογέλασε χαμογελάσαμε χαμογελάσατε χαμογέλασαν	να χαμογελάσω να χαμογελάσεις να χαμογελάσει να χαμογελάσουμε να χαμογελάσετε να χαμογελάσουν	χαμογέλασε χαμογελάστε	χαμογελάσει

ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ – Perfekt

Οριστική – Indikativ	Υποτακτική – Konjunktiv
έχω χαμογελάσει έχεις χαμογελάσει έχει χαμογελάσει έχουμε χαμογελάσει έχετε χαμογελάσει έχουν χαμογελάσει	να έχω χαμογελάσει να έχεις χαμογελάσει να έχει χαμογελάσει να έχουμε χαμογελάσει να έχετε χαμογελάσει να έχουν χαμογελάσει

ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ – Plusquamperfekt

Οριστική – Indikativ	Υποτακτική – Konjunktiv
είχα χαμογελάσει είχες χαμογελάσει είχε χαμογελάσει είχαμε χαμογελάσει είχατε χαμογελάσει είχαν χαμογελάσει	να είχα χαμογελάσει να είχες χαμογελάσει να είχε χαμογελάσει να είχαμε χαμογελάσει να είχατε χαμογελάσει να είχαν χαμογελάσει

ΣΥΝΤΕΛΕΣΜΕΝΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ – Futur II

Υποτακτική – Konjunktiv
θα έχω χαμογελάσει θα έχεις χαμογελάσει θα έχει χαμογελάσει θα έχουμε χαμογελάσει θα έχετε χαμογελάσει θα έχουν χαμογελάσει